Als potvissen, maar minder aaibaar

Wie in De Panne en omstreken de grens oversteekt, moet zijn papieren tonen. De Belgische politie wil verhinderen dat illegalen vanuit Calais naar onze kust afzakken. Bernard Cazeneuve, de Franse minister van Binnenlandse Zaken, begreep het niet goed. Dat vertelde hij vorige donderdag in Het journaal. De meeste mensen die nu in Calais zitten, kwamen destijds immers uit België. Toen lieten de autoriteiten hen gewoon doorwandelen.

Hij had eraan kunnen toevoegen dat België het kennelijk niet nodig vond om illegalen te onderscheppen. Dat de Dienst Vreemdelingenzaken maar tweehonderdvijftig registraties per dag deed en dat overtallige asielzoekers werden weggestuurd, soms dagen na elkaar. Hij had ook kunnen zeggen dat een ticket Brussel-De Panne voor een vluchteling twintig euro kost en dat een toerist voor een B-dagtrip naar Plopsaland nog niet de helft betaalt. Dat België dus geld verdiende aan de illegale stroom richting Calais. Als uitsmijter kon hij nog terugkomen op de aanslagen in Parijs, voorbereid in België. Hij had zich kunnen afvragen of er geen stevige prikkeldraad nodig was om België te isoleren. Maar Cazeneuve deed dat niet. Hij weet dat crisissen complex zijn. En dat een probleem nog nooit is opgelost door er een karikatuur van te maken.

Diezelfde donderdagavond zat de burgemeester van Antwerpen in Terzake. Die kon de vinger wel exact leggen op de oorzaak van de vluchtelingencrisis. Het zijn de Grieken, want die laten vluchtelingen zonder controle doortrekken naar de volgende grens. Bovendien verdienen ze er geld aan, door bustickets te verkopen die duurder zijn dan die voor toeristen. Bart De Wever zag gelukkig ook gunstige ontwikkelingen. De Oost-Europese landen, die tot nog toe geen milligram aan solidariteit opbrachten en dat ook niet van plan zijn, hebben de juiste aanpak beet. Zij sluiten immers hun grens. ‘Nu gaat er eindelijk een onhoudbare situatie komen in Griekenland’, dixit De Wever. Letterlijk. Het was net geen pleidooi om Griekenland met vluchtelingen en al te laten zinken in de Middellandse Zee.

Nu valt er veel te zeggen over deze Griekse regering, en nog meer over alle vorige, maar voor haar geografische ligging koos ze niet zelf. Onze Dienst Vreemdelingenzaken kan maximaal tweehonderdvijftig dossiers per dag aan. Kunnen we dan echt verwachten dat Griekenland, met een bevolking die zelf aan de grond zit, dagelijks vijfduizend vluchtelingen registreert, opvangt en hun dossiers fair onderzoekt? Zelfs met Europese hulp is dat een kolossale klus. Maar zo’n massaopvang is niet nodig, insinueert De Wever. De Grieken moeten maar push-backs doen. Maar hoe moeten we ons dat dan voorstellen? Een veerdienst inleggen naar Turkije kan alleen als de Turken meewerken. Dat is niet het geval, daar kunnen de Grieken niets aan doen. Dus moeten we de push-backs van De Wever letterlijk zien: gammele boten weer de zee in duwen. Als waren ze gestrande potvissen. Zonder de dossiers van de opvarenden te bekijken. In het volle besef dat sommige zullen zinken. Is dat, voorzichtig gezegd, niet nogal crapuleus?

Voor de N-VA-voorzitter is dit waanzinnig complex probleem in essentie simpel. Er zijn aanwijsbare schuldigen, gemakkelijke oplossingen en een duidelijk doel. In dit geval: zorgen dat wij van die vluchtelingen af raken. Hoe? Laat ze samen met de Grieken stikken in de eigen miserie. ‘We moeten Oost-Europa dankbaar zijn voor het afsluiten van Griekenland’, ik citeer nog altijd letterlijk.

Alexander De Croo was de eerste die reageerde, gevolgd door Wouter Beke. Griekenland isoleren is geen regeringsstandpunt. Best dapper van de coalitiepartners, want in tegenstelling tot potvissen kunnen aangespoelde vluchtelingen bij een groot deel van de publieke opinie nog op weinig sympathie rekenen. Dat moet niet verbazen, nu ze debat na debat ontmenselijkt worden. Afgeschilderd als ongerief dat als vee moet worden teruggedreven.

Terwijl het om mensen gaat, op de loop voor bombardementen, granaten en mortieren. Mensen die niet willen wegteren in Turkije, een land waar fundamentele rechten niet zo hard van tel zijn, waar ze niet kunnen werken en hun kinderen amper naar school kunnen. Natuurlijk is het belangrijk om ginds voor betere omstandigheden in te staan, maar dat zal niet voor direct zijn. Voor wanhopige mensen is alles beter dan een gewisse dood in eigen land, of het uitzichtloze leven in een kamp waar de tenten lekken in alweer een nieuwe winter. Alles wat ze hadden, lieten ze achter. Ze riskeerden verdrinking en zijn nergens welkom. Ze hebben honger, kapotte schoenen en doffe ogen, dromen die al lang gebroken zijn en een leven dat nooit nog in de plooi zal vallen. Maar het zijn wel mensen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s